به گزارش کارت خوب، معاون علمی رئیس جمهوری ضمن اشاره به انعقاد قراردادهای میلیون دلاری وزارتخانه ها در عرصه هوش مصنوعی اظهار داشت: قراردادهای بزرگ هوشمندسازی برای 74 چاه نفت مستقل در حال اجراست.
به گزارش کارت خوب به نقل از مهر، حسین افشین در نشست بررسی آخرین وضعیت پیشرفت دستیاران هوش مصنوعی که امروز ۳۰ خردادماه برگزار گردید، با اظهار خوشحالی از استمرار مسیر شروع شده، گفت: برای نفوذ یک فناوری در بدنه بخش های دولتی، نیازمند فرهنگ سازی گسترده هستیم. حل مشکلاتی که پیشتر به آنها اشاره شد، بدون همکاری، صبوری و عزم راسخ شما برای رفع موانع امکان ندارد. حالا حدود یک سال و اندی است که پروژه «دستیار هوشمند» را با کمک شما پیش می بریم و تاکید ویژه ای داشتیم که دانشگاه ها در این بخش دخیل باشند.
ایشان سپس با اشاره به وضعیت مطلوب دانش هوش مصنوعی در دانشگاه های کشور اضافه کرد: از نظر علمی و تحقیقاتی، رتبه ایران در سطح جهان بین ۱۲ تا ۱۴ قرار دارد، اما متاسفانه در عرصه کاربردپذیری وضعیت مناسبی نداشته ایم. هرچند سال قبل به همت متخصصان، با ۲۰ پله بهبود رتبه مواجه بودیم، اما این کافی نیست؛ چونکه میان جایگاه علمی و کاربردی ما حدود ۶۰ تا ۷۰ پله اختلاف رتبه وجود دارد که این حجم از شکاف در هیچ جای دنیا دیده نمی گردد.
ضرورت گذار از مدیریت سنتی به مدیریت داده محور
معاون علمی رئیس دولت یکی از علل اصلی این عقب ماندگی را مقاومت در مقابل اشتراک گذاری داده ها و ایستادگی در مقابل تکنولوژیهای جدید دانست و اشاره کرد: امروز مدیریت از حالت سنتی که صرفا بر تولید متمرکز بود، خارج شده است. مدیریت موفق در دنیای امروز، مدیریتِ «داده» است. اکنون پردازش داده ها دیگر توسط انسان امکان ندارد و با هوش مصنوعی اتفاق می افتد؛ بنابراین ما کوشش کردیم تصمیم گیری در وزارت خانه ها را بسمت داده محوری متمایل نماییم.
افشین با طرح این سوال که آیا دستیار هوشمند مقرر است جایگزین انسان در تصمیم گیری شود، اظهار داشت: خیر؛ اتفاق مهم این است که این دستیاران با تجمیع داده ها، سبب می شوند تصمیمات شما برمبنای فرضیات دقیق و داده محور باشد. هرچه تصویر داده ای ما درست تر باشد، تصمیمات بهتری خواهیم گرفت. از روز اول هم تاکید کردیم که نباید به این طرح به چشم یک پروژه مقطعی ۶ ماهه یا یک ساله نگاه کرد، بلکه این یک پروژه زنده و امتداددار است.
وی تصریح کرد: با تسلط وزارت خانه ها بر این فناوری، جمع بندی این سیستم ها در نهایت به تشکیل «دستیار ویژه رئیس جمهور» منجر خواهد شد که تاثیر شگرفی بر کاهش هزینه ها و افزایش بهره وری خواهد داشت.
هوشمندسازی صنایع کلان و قراردادهای میلیون دلاری
معاون علمی رئیس دولت به ثمرات اجرایی این پروژه اشاره نمود و اضافه کرد: امروز در تعدادی وزارت خانه ها قراردادهای میلیون دلاری در عرصه هوش مصنوعی درحال انعقاد است. اگر روزی معاونت علمی از هوشمندسازی یک چاه نفت حمایت کرد، امروز خودِ صنعت و وزارت خانه به این جمع بندی رسیده اند که هوشمندسازی برای صرفه جویی حیاتی است؛ بطوریکه قراردادهای بزرگ هوشمندسازی برای ۷۴ چاه نفت مستقل درحال اجراست.افشین درباب حمایت های مالی هم اظهار کرد: طبق قولی که داده بودیم، قبل از عید ۹۰ درصد مبالغ قراردادها را به مشارکت کنندگان پرداخت کردیم تا خللی در روند پروژه ایجاد نشود. با وجود مشکلاتی مانند اختلالات اینترنت در دیماه و شرایط خاص سال گذشته، اغلب دانشگاه ها توانستند برنامه زمان بندی را پیش ببرند.
اولتیماتوم به دانشگاه ها و مدل جدید حمایتی ۷۰-۳۰
وی با تعیین ضرب الاجل ۱۵ تیرماه برای اتمام تعهدات فاز نخست، تاکید کرد: دانشگاه هایی که تا این تاریخ به تعهدات خود عمل نکرده باشند، از دور خارج شده و قرارداد جدیدی با آنها منعقد نمی گردد. برای فاز دوم، مصوب کردیم که ۷۰ درصد هزینه قرارداد توسط معاونت علمی و ۳۰ درصد توسط خودِ وزارت خانه تأمین شود. این اقدام نه به سبب مشکل مالی، بلکه برای اطمینان از نیاز و تمایل حقیقی وزارت خانه ها به ادامه پروژه است.
افشین اضافه کرد: هر وزارت خانه ای که تمایل به ادامه داشته باشد، باید ۳۰ درصد سهم خویش را بعنوان پیش پرداخت به دانشگاه بپردازد. در سال سوم، این نسبت معکوس شده و سهم وزارت خانه به ۷۰ درصد می رسد تا در نهایت فناوری به ارزش افزوده و ثروت تبدیل گردد.
تسهیل تشریفات قانونی و تقویت هسته های پژوهشی
معاون علمی رئیس دولت از تسهیل فرآیندها آگاهی داد و اظهار داشت: ما قراردادهای سه جانبه ای بین معاونت، وزارت خانه و دانشگاه یا شرکت دانش بنیان امضا می نماییم و مشکلات مربوط به مناقصات را بوسیله اختیارات قانونی خود حل خواهیم کرد. در فاز جدید، شرح خدمات برمبنای نیازهای حقیقی وزارت خانه ها نوشته می شود تا درگیری دستگاه ها با پروژه افزایش یابد.وی در آخر تصریح کرد: مبحث دستیار هوشمند حالا به یکی از مباحث مهم در حاشیه جلسات دولت و میان وزرا تبدیل گشته است. این پروژه علاوه بر جنبه های کاربردی، سبب تقویت شدیدی در هسته های پژوهشی و دانشجویی دانشگاه ها شده که اثرات علمی آن کاملا مشهود است. تعامل دانشگاه با صنعت باید داوطلبانه و برمبنای اقناع باشد و ما هیچ مجموعه ای را به همکاری الزامی مجبور نخواهیم کرد.